Misverstand en onbegrip; sociale cognitiestoornissen na hersenletsel

Hersenletsel, met name als de frontale hersengebieden zijn beschadigd, kan tot veranderd gedrag in sociale situaties leiden. Patiënten zijn niet meer goed in staat om passend te reageren en op een adequate manier met andere mensen om te gaan. Onderzoek heeft laten zien dat dit vaak terug te voeren is op stoornissen in de sociale cognitie: patiënten kunnen dan niet meer goed sociale informatie waarnemen, zoals emotionele gezichtsuitdrukkingen. Ze kunnen ook niet meer goed inschatten wat anderen denken, voelen en weten. Daardoor kunnen ze gedrag vertonen dat agressief, ontremd of egocentrisch overkomt, maar het kan er ook toe leiden dat patiënten niet meer kunnen inschatten of andere mensen te vertrouwen zijn waardoor er eerder misbruik van ze wordt gemaakt. Dergelijke gedragsveranderingen zijn voor de omgeving van patiënten moeilijk om mee om te gaan; er ontstaan vaak conflicten en relatieproblemen. Ook voor professionals zijn deze veranderingen vaak lastig te hanteren. In haar presentatie zal Joke Spikman ingaan op hoe deze stoornissen te herkennen en begrijpen zijn en welke behandelmogelijkheden en omgangsadviezen er zijn.

Joke Spikman

Joke Spikman is Klinisch Neuropsycholoog en al bijna 30 jaar werkzaam in de klinische praktijk met patiënten met neurologische aandoeningen en hersenletsel, zowel in een academisch ziekenhuis als in een revalidatie-instelling. Thans is zij hoofd van de afdeling Klinische Neuropsychologie van het UMCG. Daarnaast is ze hoogleraar Medische Neuropsychologie, en doet ze veel onderzoek naar (sociaal) cognitieve en gedragsmatige gevolgen van hersenletsel, en naar de effectiviteit van neuropsychologische behandelingen voor deze gevolgen.

 

Zaal

Presentatieronde 

Tijd

Niveau
WO, (post) HBO,  (post) MBO

Sector
Gehandicaptenzorg, Verpleeghuiszorg/ouderenzorg, Revalidatie/Ziekenhuis, Ambulante zorg.

Beroepsgroep
Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, woon begeleiders, activiteitenbegeleiders, coördinerend begeleiders, ambulant begeleiders (zorg),  maatschappelijk werkenden, verzorgenden en leerkrachten.