Alpha tACS en training bij chronische neglect

Doel / introductie

Visuospatiëel neglect (VSN) is een veelvoorkomende stoornis na een unilateraal CVA en heeft grote gevolgen voor het dagelijks functioneren. Behandelingen met aantoonbare en blijvende effecten zijn beperkt. Niet-invasieve hersenstimulatie, zoals transcraniële wisselstroomstimulatie (in het Engels: transcranial alternating current stimulation, tACS), wordt onderzocht als mogelijke aanvulling op bestaande revalidatie. In deze studie onderzochten we of herhaalde tACS-sessies een toegevoegde waarde hebben bovenop visuele scantraining bij mensen met chronisch VSN.

Opzet en methode

In een dubbelblinde gerandomiseerde gecontroleerde studie (RCT) werden actieve tACS op alfafrequentie (10 Hz) en placebo tACS vergeleken, beide in combinatie met visuele scantraining. Tweeëntwintig mensen met chronisch VSN namen deel (actieve groep n = 12; placebogroep n = 10). De mediane leeftijd was 61 jaar en de mediane tijd sinds het CVA 36 maanden. Beide groepen volgden achttien trainingssessies van 40 minuten, verspreid over zes weken. Metingen vonden plaats bij aanvang, tijdens de training en tot drie maanden na afronding.
Resultaten
De primaire uitkomstmaat was prestatie op een visuele zoektaak (star cancellation task). Secundaire uitkomstmaten betroffen visuele detectie, lijnbisectie en taken gericht op neglect in het dagelijks functioneren. De actieve tACS groep liet, vergeleken met de placebo groep, significante verbeteringen zien in visueel zoeken en visuele detectie aan de genegeerde zijde. Deze effecten hielden aan tot drie maanden na de interventie. Voor lijnbisectie en dagelijks functioneren werden geen stimulatie-effecten gevonden. Wel werden tijdseffecten gezien op vrijwel alle uitkomstmaten.

Conclusie / Discussie

Herhaalde tACS in combinatie met visuele scantraining lijkt een meerwaarde te hebben voor specifieke visuele aandachtstaken bij mensen met chronisch VSN. De resultaten suggereren dat gerichte neuromodulatie ook in een chronische fase kan bijdragen aan cognitieve revalidatie. Verdere studies zijn nodig om te bepalen in hoeverre deze effecten zich vertalen naar het dagelijks functioneren.